ਉਹ ਫਖ਼ਰ ਨਾਲ ਆਖਦੀ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਦੇਸ਼ ‘ਚ
ਸੱਭ ਕੋਲ ਛੱਤ ਹੈ-ਘਰ ਹੈ
ਸਕੂਟਰ- ਕਾਰ ਹੈ
ਜੇਬ ‘ਚ ਪੈਸੇ ਬੇਸ਼ਕ ਘੱਟ ਹੋਣ
ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਆਨੰਦ ‘ਚ ਹੈ
ਪਰ ਤੇਰੇ ਦੇਸ਼ ‘ਚ
ਲੋਕ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਮੰਗਦੇ ਨੇ
ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਸੌਂਦੇ
ਠੰਡ ‘ਚ ਮਰਦੇ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ
ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ- ਛੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ
ਨਿੰਮੋਝੂਣਾ ਉਦਾਸ ਜਿਹਾ ਬੋਲਿਆ ਮੈਂ
ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ
ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ ਆਪਣੇ ਮੁਲਕ ‘ਚ
ਵਿਚਾਰਾਂ ਲਈ
ਕਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈਂ ਸਭ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ
ਔਰਤ ਦੀ ਘੁਟਨ ਬਾਰੇ
ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਬਾਰੇ
ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ
ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ ਉਸਦੀ
ਪਿੰਜਰਿਆਂ ‘ਚ ਕੈਦ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਛਟਪਟਾਉਂਦੇ ਪਰਾਂ
ਤੇ ਤੜਫ਼ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ
ਡਰੀ ਸਹਿੰਮੀ ਮੈਨਾ ਦੀ ਲਾਚਾਰੀ ਵਰਗੀ
ਮੈ ਹੋਰ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ
