ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ,
ਪਿਆ ਬੇਪ੍ਰਵਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਹਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਕਾਈ ਲੋੜ ਲੋੜ ਨ ਸਾਨੂੰ ਤਬੀਬਾ ਵੇ
ਸਾਂਭ ਗ਼ੈਬ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਬੀਬਾ ਵੇ
ਮੁੱਖ ਤੱਕਨੇ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਹਬੀਬਾ ਵੇ,
ਕੁੱਝ ਰੱਖ ਦਰਵੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਹੋਇਆ ਨਦੀ ਤੇ ਬੇਲਾ ਬੇਹਾਲ ਵੇ
ਰਵੀ-ਚੰਨ ਨ ਅਰਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇ
ਚੜ੍ਹੀ ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਚਰਖੜੀ ਲਾਲ ਵੇ,
ਪਿਆ ਬੇਲਿਆਂ ਵਿਚ ਭੁਚਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਚੜ੍ਹੀ ਗਜ਼ਬ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਛੱਲ ਵੇ
ਟੁੱਟੇ ਤੇਗ ਵਿਚ ਅਰਸ਼ ਦੇ ਝੱਲ ਵੇ
ਸੁੱਟੀ ਹੱਸ ਕੇ ਯਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਵੇ,
ਸਾਡੇ ਨਾਜ਼ ਦੀ ਅੱਥਰੀ ਚਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਸਾਨੂੰ ਬੇਪ੍ਰਵਾਹਾਂ ਵਿਚ ਭਾਲ ਵੇ
ਸਾਥੋਂ ਸਾਡੀ ਨ ਝੱਲੀ ਜਾਏ ਝਾਲ ਵੇ
ਹੋਇਆ ਹੱਸਦਿਆਂ ਅੱਥਰੂ ਲਾਲ ਵੇ,
ਜ਼ਰਾ ਸੁੱਟ ਹੁਸਨਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਜ਼ਰਾ ਹੋ ਨਜ਼ਾਰੇ ਦਾ ਚੋਰ ਵੇ
ਜ਼ਰਾ ਫੜ ਤੇਗਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਵੇ
ਨ ਵਾਗ-ਰਕਾਬ ਦੀ ਲੋੜ ਵੇ
ਸਾਨੂੰ ਹਸ਼ਰ ਦਾ ਦੱਸ ਹਵਾਲ, ਓ ਯਾਰ—
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ
ਸੁੱਟ ਥਲਾਂ ਦੇ ਬੁਰੇ ਤੇ ਅੱਗ ਵੇ
ਰਗ ਖਿੱਚ ਤੇਗਾਂ ਦੀ ਵੱਗ ਵੇ
ਝੱਲੇ ਅਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁਖ ਝੱਗੋ-ਝੱਗ ਵੇ,
ਦੀਨ-ਮਜ਼੍ਹਬ ਦਾ ਰਿਹਾ ਨ ਖ਼ਿਆਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਤੇਰੇ ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਏ ਯਾਰ ਵੇ,
ਤੇਰਾ ਹੁਸਨ, ਤੂੰਹੀਉਂ ਕਰ ਪਾਰ ਵੇ,
ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਏ, ਜਿੱਤ ਜਾਂ ਹਾਰ ਵੇ,
ਜ਼ਰਾ ਆਪਣਾ ਲੁੱਟ ਕਮਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਰੁਲੇ ਹਾਲ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਵੇ
ਬੀਬਾ ਤੀਰ ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਖਿੱਚ ਵੇ,
ਕਿੱਥੇ ਕਰਮ ਤੇ ਸਿਤਮ ਦੀ ਵਿੱਥ ਵੇ ?
ਤੇਰੇ ਸਿਤਮ ਕੋਲ ਮਿਹਰ ਦਾ ਮਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਵੱਡੇ ਕੋਟਾਂ ਦੀ ਟੁੱਟੀ ਦੀਵਾਰ ਵੇ
ਲੁੱਟੇ ਸੂਰਜਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਗੁਬਾਰ ਵੇ
ਅੱਗ ਰਾਤਾਂ ਤੇ ਸੁੱਟੇ ਬੇਸ਼ੁਮਾਰ ਵੇ–
ਚੜ੍ਹਿਆ ਤਾਰਿਆਂ ਗਜ਼ਬ ਦਾ ਸਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਗਏ ਜ਼ਿਮੀਂ ਦੇ ਸਬਰ ਨਿਖੁੱਟ ਵੇ
ਪਈ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਕੁਫ਼ਰ ਦੀ ਲੁੱਟ ਵੇ
ਖ਼ੂਨੀ ਅੱਡੀਆਂ ਦੇ ਤਾਲ 'ਚੋਂ ਫੁੱਟ ਵੇ,
ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਾਲਿਆ ਸਾਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਸਾਡਾ ਕੁਫ਼ਰ ਨ ਸਾਡੜੇ ਵੱਸ ਵੇ
ਪਿਆ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦਾ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਸ ਵੇ
ਝਾਲ ਝੱਲੀ ਨ ਜਾਏ, ਏਥੋਂ ਨੱਸ ਵੇ,
ਅਸੀਂ ਬੇਪ੍ਰਵਾਹੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਨੈਣਾਂ ਵਾਲਿਆ ਨੈਣਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਮ ਨ
ਘੁੰਡ ਚੁੱਕਿਆ ਰਿਹਾ ਕੁਈ ਧਰਮ ਨ
ਬੱਝਾ ਜ਼ਰਾ ਵਿਚ ਤੇਰਾ ਵੀ ਕਰਮ ਨ,
ਵਿਰਦ ਦੇਸ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਪਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਡਾਢੀ ਦੇਸ਼ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਗੱਲ ਵੇ
ਛੁੱਟੀ ਹੰਝੂ 'ਚੋਂ ਖ਼ੂਨ ਦੀ ਛੱਲ ਵੇ
ਜੀਵੇਂ ਤਕ ਮੁਲਖਾਂ ਦੇ ਵੱਲ ਵੇ
ਰੋਂਦੇ ਦੇਸ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਜਦੋਂ ਪਈ ਸ਼ਮਸ਼ੀਰਾਂ ਦੀ ਛੱਲ ਵੇ
ਡੁੱਬੇ ਗ਼ਸ਼ ਖਾ ਥਲਾਂ ਦੇ ਥਲ ਵੇ
ਉੱਠੇ ਖ਼ੂਨੀ ਸਮੁੰਦਾਂ ਚੋਂ ਬਲ ਵੇ,
ਪੀਣ ਛਾਲਿਆਂ ਵਾਲਾ ਗੁਲਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
ਜੀਵੇਂ ਪਾ ਨ ਕਤੇਬਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵੇ
ਸ਼ੁਤਰ ਬੇਮੁਹਾਰਾਂ ਤੇ ਨੱਸ ਵੇ
ਖ਼ਤ ਦੇਣੇ ਜਾ ਯਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੱਤ ਦੇ,
ਦੇਣਾ ਕੌਲ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦਾ ਪਾਲ ਓ ਯਾਰ-
ਥੱਈਆ ਥੱਈਆ ਪੈਂਦੀ ਧਮਾਲ ਓ ਯਾਰ।
