ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਰੁੱਤੇ
ਸੁੱਤੇ ਸੁੱਤੇ
ਦਾਦੀ ਸਵੈਟਰ ਬੁਣਦੀ ਏ
ਤਾਂ ਮੈਂ
ਸੁਪਨੇ ਬੁਣ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ
ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ
ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ !
ਦਾਦੀ ਜਦੋਂ
ਕੁਹਰੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ
ਆਪਣਾ ਆਪ
ਸਮੇਟ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਏ
ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰਾ
ਅਸਮਾਨ ਮੱਲ ਲੈਂਦੀ ਹਾ
ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਡਣ ਲਈ
ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ ।
ਦਾਦੀ ਹੁਣ
ਘੜਿਆਂ 'ਚੋਂ
ਪਾਣੀ ਟੋਲਦੀ ਏ
ਤਾਂ ਮੈਂ ਚਾਣਚੱਕ
ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਨਦੀ
ਦਰਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ !
ਦਾਦੀ ਦੀ ਉੰਗਲੀ ਫੜ
ਆਂਹਦੀ ਆਂ
ਦਾਦੀ ਮਾਂ
ਮੇਰੀ ਜਾਨ !
ਰੁੱਤਾਂ ਬਦਲ ਗਈਆਂ ਨੇ !