ਫੇ-ਫਹਮ ਨਹੀਂ ਏਹਨਾਂ ਜੱਟੀਆਂ ਮੂਲੇ,
ਸਹਨੀਆਂ ਸੱਮੀਆਂ ਨੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ।
ਕਿਉਂ ਵੱਤ ਮੈਂ ਤੇ ਲੈ ਲੈ ਆਵਣ,
ਕੁੜੀਆਂ ਫੱਟੀਆਂ ਹੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ।
ਭਾਹ ਲੱਗੇ ਇਹਨਾਂ ਫਾਹੀਆਂ ਨੂੰ,
ਮੈਂ ਗਲ ਕਿਵੇਂ ਘੱਤਾਂ ਰੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ।
ਕਿਉਂ ਵੱਤ ਨਾਉਂ ਖੇੜੇ ਦਾ ਕਹਿੰਦਾ,
ਅਸਾਂ ਰਾਂਝਣ ਦੀਆਂ ਤੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ।
ਹੈਦਰ ਵੱਸ ਅਸਾਡੜਾ ਨਾਹੀਂ,
ਮਤ ਕਹ ਇਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਕੱਸੀਆਂ ਨੂੰ ।੨੦।