ਗਾਫ-ਘੋਲ ਘੱਤਾਂ ਇਨਹਾਂ ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੋਂ
ਜ਼ੁਲਫਾਂ ਜਿਨਹਾਂ ਦੀਆਂ ਝਾਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਕੁਰਲਾ ਹੋਈਆਂ ਨੇ ਰਲ ਅਗਾਹਾਂ ਨੂੰ
ਰਾਤੀਂ ਲੰਮੀਆਂ ਕਾਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਹੀਲੇ ਕੀਤੇ ਜਿਨਹਾਂ ਆਤਿਸ਼ ਤੇ
ਪਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਠਾਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਓਸ ਗਲ ਦੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਸ਼ਰਮ ਕੁਨੋਂ
ਗਲ ਪੌਂਦੀਆਂ ਸੋਬੰਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਮੈਂਡੀਆਂ ਕਿਉਂ ਤਕਸੀਰਾਂ ਸੰਮ੍ਹਾਲੀਆਂ ਨੇ
ਮੱਥੇ ਦੇ ਵਲ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਂਡੇ ਹੱਥ ਦਾ ਧੱਬਾ
ਜੇ ਵਤ ਗਾਹਲੀਂ ਸੰਮ੍ਹਾਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਹਿਕ ਵਾਲ ਭੀ ਡਿੰਗਾ ਨਾ ਥੀਵੇ ਅਸਾਥੋਂ
ਅਸਾਂ ਤੇ ਕੇਹੀਆਂ ਜ਼ੁਲ ਜਲਾਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਅਲੀਹੈਦਰ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਖੱਸ ਨਹੀਂ,
ਉਹੀ ਜ਼ੁਲਫਾਂ ਘੁੰਗਰਿਆਲੀਆਂ ਨੇ ।੨੧।
