ਗ਼ਮ ਦੀ ਧੁੱਪੋਂ ਪਿਆਰ ਨਗਰ ਦਾ, ਰੰਗ ਸਲਾਮਤ ਰੱਖੀਂ ।
ਇਹ ਮੇਰੇ ਚਾਵਾਂ ਦੀ ਰੱਬਾ, ਮੰਗ ਸਲਾਮਤ ਰੱਖੀਂ ।
ਧੜਕਣ-ਧੜਕਣ ਲੂੰ- ਲੂੰ ਮੇਰਾ, ਹਰ ਦਮ ਕਰੇ ਦੁਆਵਾਂ,
ਰਹਿੰਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਤੀਕਰ ਦਿਲ ਦਾ, ਸੰਗ ਸਲਾਮਤ ਰੱਖੀਂ ।
ਦੇਸ ਦੀਆਂ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਰੀਝਾਂ, ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੰਢਾਵਣ,
ਸੱਧਰ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਘੜਾਈ, ਵੰਗ ਸਲਾਮਤ ਰੱਖੀਂ ।
ਜਿੱਥੇ ਹੀਰ ਸਲੇਟੀ ਨੇ ਸੀ, ਸੱਧਰ ਪੀਘਾਂ ਪਾਈਆਂ,
ਉਹ ਰਾਂਝੇ ਦਾ ਚਾਵਾਂ ਭਰਿਆ, ਝੰਗ ਸਲਾਮਤ ਰੱਖੀਂ ।
ਭਾਵੇਂ ਬਦਨ'ਮਲੂਕ'ਜਿਹਾ ਇਹ, ਲਹੂ ਵਿਚ ਰੰਗਿਆ ਜਾਵੇ,
ਉਹਦਿਆਂ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਰੱਬਾ, ਸੰਗ ਸਲਾਮਤ ਰੱਖੀਂ ।
