ਇਹ ਕਵਣ ਸੁ ਟਾਹਲੀ ਸੁਣੀਂਦੀ
ਤੇ ਕਵਣ ਸੁ ਹੱਥਾਂ ਘੜਿਆ-ਜਿੰਦ ਚਰੱਖੜਾ
ਇਹ ਕਵਣ ਸੁ ਫੁੱਲ ਕਪਾਹ ਦੇ
ਮੈਂ ਝੋਲੀ ਦੇ ਵਿਚ ਭਰਿਆ--ਤੇਰਾ ਨੇਹੁੜਾ
ਉਮਰਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮਾਹਲ ਵਟੀਂਦੀ
ਸਿਦਕਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਇਆ-ਇੱਕੋ ਮਨਕੜਾ
ਵਰ੍ਹੇ ਵਰ੍ਹੇ ਦਾ ਮੁੱਢਾ ਲਹਿੰਦਾ
ਮੁੱਕਣ ਵਿਚ ਨਾ ਆਵੇ-ਤੇਰਾ ਬਿਰਹੜਾ
ਕਾਗ ਮਰੇਂਦਾ ਝੁੱਟੀ ਲੋਕਾ
ਤੰਦ ਅਜੇ ਨਾ ਟੁੱਟੀ-ਵਕਤ ਨਿਖੁੱਟੜਾ
ਕੱਤ ਜਾ ਇਕ ਮੇਲ ਦੀ ਪੂਣੀ
ਘੂਕਰ ਦੇਂਦੀ ਜਾਵੇ-ਇਕ ਸੁਨੇਹੁੜਾ
