ਬੰਦਿਆ ਓ ਹੁਲੜ ਛਾ ਗਿਆ।
ਨੇਕੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕੁਮਲਾ ਗਿਆ।
ਇਮਾਨ ਖੁਰੀਆਂ ਚਾ ਗਿਆ।
ਅੱਜ ਧਰਮ ਵੀ ਘਬਰਾ ਗਿਆ।
ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਹੈ ਪਰ ਲਾ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਹਿੰਦੂ ਦੀ ਬੋਦੀ ਕਟ ਗਈ।
ਮੁਸਲਿਮ ਚੋਂ ਗੈਰਤ ਹਟ ਗਈ।
ਸਿੱਖਾਂ ‘ਚ ਸਿੱਖੀ ਘਟ ਗਈ।
ਲਜਿਆ ਦੀ ਚਾਦਰ ਫਟ ਗਈ।
ਹੈ ਪਾਪ ਸਾਰੇ ਛਾਅ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਬੁਣਿਆ ਜਾਲ ਹੈ।
ਤਿਆਗੀ ਦੀ ਪੁੱਠੀ ਚਾਲ ਹੈ।
ਸਾਧੂ ਵੀ ਮੱਕਰ ਮਾਲ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਿਸਥੀ ਦਾ ਮੰਦਾ ਹਾਲ ਹੈ।
ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਦਿਲ ਭਰਮਾ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਉਲਟਾ ਜ਼ਮਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਪਣਾ ਬੇਗਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਾਨਾ ਦੀਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਦਮ ਜ਼ਨਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੀਵੀਂ ਨੂੰ ਫੈਸ਼ਨ ਖਾ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਗਿਆਨੀ ਦਾ ਉਲਟਾ ਗਿਆਨ ਹੈ।
ਧਿਆਨੀ ਦਾ ਕਿਧਰੇ ਧਿਆਨ ਹੈ।
ਅਮੀਰਾਂ ਦੀ ਪੈਸਾ ਜਾਨ ਹੈ।
ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਰਮਾਨ ਹੈ।
ਕੋਈ ਤੀਰ ਸੀਨੇ ਲਾ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਭਾਈਆਂ ‘ਚੋਂ ਉਡਿਆ ਪਿਆਰ ਹੈ।
ਮਿੱਤਰ ਵੀ ਮਿੱਤਰ ਮਾਰ ਹੈ।
ਨਾ ਦਰਦੀ ਨਾ ਕੋਈ ਨਾ ਯਾਰ ਹੈ।
ਮਤਲਬ ਦੀ ਦੁਨੀਆਦਾਰ ਹੈ।
ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਖਾ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਨਿੱਕਾ ਛਲ ਰਿਹਾ।
ਨਿੱਕੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦਲ ਰਿਹਾ।
ਲਾਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਖਲ ਰਿਹਾ।
ਹਰ ਕੋਈ ਚਾਲਾਂ ਚਲ ਰਿਹਾ।
ਦਾਅ ਜਿਸ ਦਾ ਲੱਗਾ ਲਾ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਸ਼ੰਕਰ ਵਰਨ ਔਲਾਦ ਹੈ।
ਮਾਂ ਪਿਓ ਦਾ ਪੁੱਤ ਉਸਤਾਦ ਹੈ।
ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਾ ਕੋਈ ਸਵਾਦ ਹੈ।
ਬਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਰਬਾਦ ਹੈ।
ਤਕ ਤਕ ਕੇ ਦਿਲ ਘਬਰਾ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਚੰਗੇ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਮੰਦੇ ਦੀ ਜ਼ਿੱਲਤ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਰੋਜ਼ੀ ਦੀ ਬਰਕਤ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਕਿਧਰੇ ਮੁਹੱਬਤ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਹੈ ਵਕਤ ਐਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਧਰਮੀ ਦੀ ਕਿਧਰੇ ਜੈ ਨਹੀਂ।
ਪਾਪੀ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਖਹਿ ਨਹੀਂ।
ਲੱਜਿਆ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਨਹੀਂ।
ਕੋਈ ਸ਼ਾਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ੈਅ ਨਹੀਂ।
ਸੱਜਣ ਵੀ ਦਿਲ ਤੜਪਾ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
ਨਾ ਝੂਠ ਦਾ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੈ।
ਨਾ ਸੱਚ ਦਾ ਪਰਤਾਪ ਹੈ।
ਪੈਸੇ ਦਾ ਸਾਰਾ ਜਾਪ ਹੈ।
ਪੈਸਾ ਹੀ ਮਾਈ ਬਾਪ ਹੈ।
“ਤੂਫਾਨ” ਸਾਰੇ ਛਾਅ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਘੋਰ ਕਲਯੁਗ ਆ ਗਿਆ॥
