ਗੁੰਝਲ ਵਾਂਗਰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵਾਂਗਾ ।
ਨ੍ਹੇਰੀ ਵਾਂਗਰ ਝੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ ।
ਮੈਂ ਵੇਲੇ ਦਾ ਡੂੰਘਾ ਨਾਵਲ,
ਵਰਕਾ ਵਰਕਾ ਥੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ ।
ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਨੂੰ ਸੁਰਤਾਂ ਦੇ ਕੇ,
ਸੁਫ਼ਨੇ ਵਾਂਗਰ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ ।
ਮੇਰੀ ਹਸਤੀ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ,
ਕਤਰਾ-ਕਤਰਾ ਡੁੱਲ੍ਹ ਜਾਵਾਂਗਾ ।
ਮੈਂ ਪਿਆਰਾਂ ਦਾ ਸੁੱਚਾ-ਗਹਿਣਾ,
ਕੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਤੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ ।
ਕੰਡਿਆਂ ਦਾ ਮੈਂ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ,
ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸੰਗ ਰੁਲ ਜਾਵਾਂਗਾ ।
'ਕਮਰ' ਮੈਂ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਦਾ ਇਕ ਬੱਦਲ,
ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਘੁਲ੍ਹ ਜਾਵਾਂਗਾ ।
