ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਉਦਾਰਤਾ

ਅੱਜ ਕਿਹੀ ਦਿਹਾੜੀ ਆਈ

ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਨੇ ਜਾਨ ਕੰਬਾਈ

ਆਹ ਵਰ੍ਹਦੇ ਨੇ ਅੰਗਿਆਰ ਪਏ

ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਹਾਹਾਕਾਰ ਪਏ

ਘੁੱਗੀਆਂ ਨੇ ਜੀਭਾਂ ਕੱਢੀਆਂ ਨੇ,

ਸੂਰਜ ਨੇ ਲਾਟਾਂ ਛੱਡੀਆਂ ਨੇ

ਜ਼ਾਲਮ ਨੇ ਤਵੀ ਤਪਾਈ

ਅੱਜ ਕਿਹੀ ਦਿਹਾੜੀ ਆਈ

ਆਹ ਦੇਗ ਉਬਾਲੇ ਖਾਂਦੀ

ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਕਾੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ

ਚੰਦੂ ਦਾ ਸੀਨਾ ਠਾਰ ਰਹੀ,

ਅਰਜਨ ਨੂੰ ਅਣਖ ਵੰਗਾਰ ਰਹੀ

ਜਦ ਛਾਲਿਆਂ ਛਹਿਬਰ ਲਾਈ

ਅੱਜ ਕਿਹੀ ਦਿਹਾੜੀ ਆਈ

ਤੱਕ ਮੀਆਂ ਮੀਰ ਨੇ ਅਰਜ਼ ਕਰੀ

ਮੈਨੂੰ ਹੁਕਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦਿਓ ਜਰੀ

ਦਿੱਲੀ ਦਾ ਤਖ਼ਤ ਹਿਲਾ ਦੇਵਾਂ,

ਇੱਟ-ਇੱਟ ਕਰਕੇ ਦਿਖਲਾ ਦੇਵਾਂ

ਕਰ ਦੇਵਾਂ ਹੁਣੇ ਚੜ੍ਹਾਈ

ਅੱਜ ਕਿਹੀ ਦਿਹਾੜੀ ਆਈ

ਉਹ ਆਉਂਦੀ ਇਕ ਮੁਟਿਆਰ ਪਈ

ਤੇ ਰੋਂਦੀ ਜ਼ਾਰੋ ਜ਼ਾਰ ਪਈ

ਕਹਿੰਦੀ ਕੀ ਵਰਤਿਆ ਭਾਣਾ ਏ,

ਮੈਂ ਨਾਲੇ ਹੀ ਸੜ ਜਾਣਾ

ਚੂਰੀ ਦਾ ਕੌਲ ਲਿਆਈ

ਅੱਜ ਕਿਹੀ ਦਿਹਾੜੀ ਆਈ

ਕਿਉਂ ਫੜੀ ਉਦਾਸੀ ਬੱਚੀਏ ਨੀ

ਜੇ ਦੇਸ਼ ਕੌਮ ਤੋਂ ਮੱਚੀਏ ਨੀ

ਮੈਂ ਅਮਰ ਸ਼ਹੀਦ ਕਹਾਵਾਂਗਾ,

ਬੰਧਨ ਸਭ ਤੋੜ ਵਖਾਵਾਂਗਾ

ਇਹ ਪ੍ਰੀਤਮ ਆਖ ਸੁਣਾਈ

ਅੱਜ ਕਿਹੀ ਦਿਹਾੜੀ ਆਈ

ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਨੇ ਜਾਨ ਕੰਬਾਈ

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ