ਇਕ ਓਂਕਾਰੀਆ ਤੂੰ ਤੇਰਾਂ ਤੋਲਿਆ ਸੀ,
ਚਾਰ ਕੌਡਾਂ ਤੋਂ ਵਿਕਦਾ ਈਮਾਨ ਏਥੇ ।
ਏਥੇ ਚਾਰ ਵੀਹ ਲੱਖ ਪਤੀ ਬਣ ਗਏ,
ਜੀਵਣ ਸਤ ਦਾ ਮੌਤ ਸਮਾਨ ਏਥੇ ।
ਵਿਹਲੜ ਖੂਨ ਪੀਂਦੇ ਭੁੱਖੇ ਕਿਰਤੀਆਂ ਦਾ,
ਏਥੇ ਭੁਖਿਆਂ ਦੀ ਗਲਦੀ ਦਾਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ।
ਜਿਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਦੀ ਭੁੱਖ ਹੋਵੇ,
ਏਥੇ ਭੁਖਿਆਂ ਦਾ ਭਾਈਵਾਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ।
ਭੁੱਖੇ ਨੀਤ ਦੇ ਓਵੇਂ ਜਹਾਨ ਅੰਦਰ,
ਢਿੱਡੋਂ ਭੁਖਿਆਂ ਦਾ ਲਹੂ ਪੀ ਰਹੇ ਨੇ ।
ਇਥੇ ਜੀਣ ਜੋਗੇ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਨੇ,
ਐਪਰ ਮਰਨ ਜੋਗੇ ਏਥੇ ਜੀ ਰਹੇ ਨੇ
