ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਕਈ ਗੁਵਾਚਦੇ ਤੇ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ ।
ਮੈਂ ਗੁਵਾਚਣ ਦਾ ਸੋਚ, ਕਿਹੜਾ ਨਵੇਂ ਕੰਮੀ ਪੈਣਾ ਏਂ ।
ਯਾਰ ਮੈਂ ਆਪ ਗੁਆਚਣਾ ਤੇ ਜਾਣ ਕੇ ਨਹੀ ਲੱਭਣਾ ।
ਤੁਸੀਂ ਲਾਹਨਤੀ ਮੈਨੂੰ ਏਵੇਂ ਨਾਮ ਦੇਣਾ ਏਂ ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਗੁਵਾਚਣਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਗੁਆਚ ਜਾਇਓ ।
ਕਿਹੜਾ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ, ਤ੍ਹਾਨੂੰ ਢੋਲ ਵਜਾਉਣਾ ਪੈਣਾ ਏਂ
ਯਾਰ, ਗੁਵਾਚਣ ਦਾ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸੁਵਾਦ ਜੇ ।
ਫਿਕਰ ਚ ਹੋਣੇ ਜਿੰਨਾਂ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਏਂ ।
ਗੁਆਚਣ ਤੋਂ ਵੀ ਚੰਗਾ ਨੀ, ਮੈਂ ਮਰ ਕੇ ਹੀ ਵੇਖ ਲਵਾਂ ।
ਉਹ ਕਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਭੁੱਲਦੇ, ਜਿੰਨਾਂ ਖਾਤਰ ਮਰਨਾ ਪੈਣਾ ਏਂ ।
ਮਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਚੰਗਾ ਨੀ ਮੈਂ, ਯਾਦਾਸ਼ਤ ਭੁੱਲ ਵੇਖਲਾਂ ।
ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਕਰਾਉਂਦੇ, ਤੇ ਕਿ੍ਹੰਨਾਂ ਮਤਲਬ ਲੈਣਾ ਏਂ ।
ਫਿਰ ਮੈਂ ਮਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਮਰ ਗਈ, ਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਨਹੀ ਜੀਵੀ ।
ਕਿ ਮਰੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਸਲਾਹੁਣਾ, ਤੇ ਬੁਲਾਉਣਾ ਮੈਨੂੰ ਪੈਣਾ ਏਂ ।
ਲੱਗੇ ਆਪਣੇ ਕਰਨ ਅਰਦਾਸਾਂ ਤੇ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਮਕਾਨ ਬੋਲੇ ।
ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਸਰਬ ਨੂੰ , ਹੁਣ ਤ੍ਹਾਨੂੰ ਚਰਨੀ ਲਾਉਣਾ ਪੈਣਾ ਏਂ ।
ਸੋਚ ਸੋਚ ਸੱਚੀਂ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬਦਲ ਲਿਆ ਕਿ ।
ਸਾਰੇ ਕੀਤੇ ਕਰਾਏ ਦਾ ਏਨਾਂ, ਏਵੇਂ ਭਾਂਡਾ ਭੰਨ ਦੇਣਾ ਏਂ ।
ਤਾਂ ਹੁਣ ਬੇਧੜਕ ਸੱਚ ਲਿਖਣ ਬਾਰੇ, ਕਲਮ ਚੁੱਕੀ ਦੋਸਤੋ ।
ਕਿਉਕਿ ਮੋਇਆਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ, ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਪੈਣਾ ਏਂ ।
