ਕੀ ਆਖਾਂ ਹੜ੍ਹ ਦਿਆ ਪਾਣੀਆਂ
ਤੇਰੇ ਦੀਦਿਆਂ ਵਿਚ ਨਾ ਡਰ
ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਲੈ ਗਿਉਂ ਰੋੜ੍ਹ ਕੇ
ਕਈ ਹੱਸਦੇ ਵੱਸਦੇ ਘਰ
ਸੀ ਖਿੜ ਖਿੜ ਹੱਸਦੇ ਵੱਸਦੇ
ਸਾਡੇ ਕਸਬੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਰਾਂ
ਇਹ ਚਿੱਤ ਸੀ ਦੋਜ਼ਕ ਹੋਵਣੀ
ਸਾਡੀ ਜ਼ਨਤ ਵਰਗੀ ਥਾਂ
ਤੇ ਕੀ ਹਸ਼ਰ ਮਚਾਇਆ ਵੈਰੀਆ
ਅੱਜ ਕੰਨੀ ਪਏ ਨਾ 'ਵਾਜ਼
ਤੂੰ ਲਾਸ਼ਾਂ ਖਾਰੇ ਚਾੜ੍ਹੀਆਂ
ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਕੀਤੇ ਦਾਜ
ਅਸੀਂ ਡੌਰੂੰ ਭੌਰੂੰ ਹੋ ਗਏ
ਤੂੰ ਘੇਰਿਆ ਅਚਨਚੇਤ
ਅੱਜ ਮਿੱਟੀ ਮਿੱਟੀ ਹੋ ਗਏ
ਸਾਡੇ ਸੋਨੇ ਰੰਗੇ ਖੇਤ
ਸਾਡਾ ਚੰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਿਆ
ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਨੇਰ੍ਹ ਅਜ਼ਾਬ
ਅਜ ਕੰਧਾ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਏ
ਸਾਡੇ ਤਰਸੇਵੇਂ ਦੇ ਖ਼ਾਬ
ਅਸੀਂ ਤਾਬਿਰਾਂ ਕੀ ਭਾਲ਼ੀਏ
ਸਾਡੇ ਭੁੱਖੋਂ ਬਿਲਖਣ ਬਾਲ
ਤੈਨੂੰ ਅੱਲ੍ਹਾ ਪੁੱਛੇ ਵੈਰੀਆ
ਜੋ ਕੀਤੀ ਸਾਡੇ ਨਾਲ
ਅਸੀਂ ਉਂਝ ਤੇ ਹਿੰਮਤਾਂ ਵਾਲੜੇ
ਸਾਨੂੰ ਲੇਖਾਂ ਦਿੱਤੀ ਹਾਰ
ਸਾਡੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਅੰਬਰ ਤਿਲਕਿਆ
ਸਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਗਾਰ
ਹੱਥ ਪੈਰ ਬਥੇਰੇ ਮਾਰੀਏ
ਪਰ ਚੱਲੇ ਨਾ ਕੋਈ ਵਾਹ
ਅਸੀਂ ਲੇਖੋਂ ਹੱਥਲ਼ ਹੋ ਗਏ
ਸਾਡੇ ਹਾਕਮ ਬੇਪਰਵਾਹ
ਵੇ ਪਾਣੀਆ ਬੇਇਤਬਾਰਿਆ
ਤੈਨੂੰ ਇੰਨੀ ਵੀ ਨਾ ਸੁੱਝ
ਕਰਬਲ਼ 'ਚ ਆਪ ਨਾ ਦਿਸਿਓਂ
ਅੱਜ ਦਿਸਣ ਨਾ ਦੇਵੇਂ ਕੁੱਝ
