ਹੰਢੀ ਵਰਤੀ ਗੱਲ ਏ ਮੇਰੀ, ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾ ਚੰਗਾ ।
ਨੀਚਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ਨਾਈ ਉੱਤੇ, ਹੱਦੋਂ ਵੱਧ ਇਤਬਾਰ ਨਾ ਚੰਗਾ ।
ਸੁੱਖਾਂ ਪੱਲੇ ਕੀ ਪੈਣਾ ਸੀ, ਦੁਖ ਨਾ ਜੇ ਕਰ ਪੇਟੇ ਪੈਂਦੇ,
ਤੇਰਾ ਮਾਨ ਵੀ ਤੋੜ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਐਨਾ ਯਾਰ ਹੰਕਾਰ ਨਾ ਚੰਗਾ ।
ਨਸਲਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਗੱਲ ਨਾ ਛੇੜੀਂ, ਮੁਰਸ਼ਦ ਨੇ ਮੱਤ ਦਿੱਤੀ ਮੈਨੂੰ,
ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮੂਲ ਨਾ ਸ਼ੋਭੇ, ਹੌਲੀ ਜ਼ਾਤ ਦਾ ਯਾਰ ਨਾ ਚੰਗਾ ।
ਨਾਜ਼ੁਕ ਦਿਲ ਤੇ ਸੱਟ ਲੱਗੇ ਤੇ ਅੱਥਰੂ ਗਿੱਲਾਂ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਨੇ,
ਤੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁੱਖੜੇ ਉੱਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਇਕ ਹਾਰ ਨਾ ਚੰਗਾ ।
ਚੁੱਪ ਦਾ ਰੋਗ ਹੀ ਖਾ ਗਿਆ ਮੈਨੂੰ ਜਿੰਦਰਾ ਤੋੜ ਦੇ 'ਆਤਿਸ਼'
ਘੁਣ ਦੇ ਵਾਂਗਰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਏ ਦਿਲ ਵਿਚ ਬੰਦ ਗ਼ੁਬਾਰ ਨਾ ਚੰਗਾ ।
