ਹੇ-ਹੈ ਹੈ ਵਲ ਵਲ ਜ਼ੁਲਫਾਂ ਮਾਰਿਆ ਮੈਨੂੰ
ਮਾਰ ਸਿਆਹ ਡੰਗ ਮਾਰਿਆ ਈ ।
ਹੈ ਹੈ ਪੀਵ ਲਇਆ ਸਾਹ ਪੀਵਣ ਸਾਹ ਨੂੰ
ਸਾਹ ਅਸਾਂ ਕੋਈ ਹਾਇਆ ਈ ।
ਮੈਂਡੇ ਦਮ ਤੇ ਕਾਦਰੀਂ ਉਲਟ ਪਈਆਂ
ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਫਾਂ ਨੂੰ ਵਾਉ ਖਿਲਾਰਿਆ ਈ ।
ਇਸ ਲਾਲ ਲਬਾਂ ਵਾਲੀ ਵਾਗ ਇਨਹਾਂ
ਨਾਲ ਅੱਟੀ ਤਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿਸਾਰਿਆ ਈ ।
ਇਸ ਮਾਂਦਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਇਨਹਾਂ
ਮੈਂਡਾ ਮਾਰ ਨਾਗਨੀ ਸਾੜਿਆ ਈ ।
ਨਿਤ ਡੰਗਿਉਂ ਅਹਦ ਅਸਾਡਾ ਡੰਗ
ਜੇ ਡੰਗ ਸਵਾਰਿਆ ਈ ।
ਵਲ ਵਲ ਨਹੀਂ ਦਿਲ ਆਮਣਾ ਸਾਮਣਾ,
ਹੈਦਰ ਵਰ ਨਿਗਾਰਿਆ ਈ ।੯।
