ਹੇ-ਹਰਿਆ ਬਾਗ਼ ਥੀਆ ਦਿਲ ਮੈਂਡਾ,
ਯਾਰ ਮਤਾਂ ਮੈਥੀਂ ਆਂਵਦੇ ਨੇ ।
ਉਹ ਲਾਮ ਦਾ ਚੇਤਾ ਨੌਸ਼ਹੁ ਮੈਂਡਾ,
ਖੋਲ੍ਹ ਤਨੀ ਗਲ ਲਾਂਵਦੇ ਨੇ ।
ਅੱਜ ਪਾਨਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਭੀ ਹੋਰ ਤਰਾਂ,
ਅੱਜ ਸੁਰਮਾ ਭੀ ਚਸ਼ਮ ਸੁਖਾਂਵਦੇ ਨੇ ।
ਅੱਜ ਸੇਜ ਤੇ ਸੁੱਭੜੇ ਭਾਂਵਦੇ ਨੇ,
ਦਿਲ ਸ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸੇਹਰੇ ਗਾਂਵਦੇ ਨੇ ।
ਮੈਂ ਤੇ ਭੁੱਲੀਆਂ ਕਿ ਆਪ ਇਵੇਂ,
ਸਬ ਨੇਵਰ ਉਹ ਛਣਕਾਂਵਦੇ ਨੇ ।
ਹੈਦਰ ਲੱਖ ਮੁਬਾਰਕਾਂ ਹੋਣ ਤੈਂ ਕੂ,
ਆ ਛਤਰ ਸੁਹਾਗ ਝੁਲਾਂਵਦੇ ਨੇ ।੨੭।