ਹੇ-ਹਵਾਲੜੇ ਅਲਾ ਦੇ
ਅਸਾਂ ਧੁਮ ਦੀ ਨੂੰ ਕੂਚ ਦਮ ਦੀ ਏ ।
ਮੈਂਡੇ ਨਕ ਦਾ ਮੋਤੀ ਠੰਡਾ ਲਗੇ
ਸ਼ੋਖੀ ਦੇਵੇ ਦਾਈ ਕੰਮ ਦਾ ਧਮਦੀ ਏ ।
ਦਮ ਤਕ ਅਸਾਂ ਥੀਂ ਵੇ ਦਮ
ਉਤਾਵਲ ਕੇਹੀ ਕੰਮ ਦੀ ਏ ।
ਮਹੀਂ ਪਲੜ੍ਹ ਤੋੜ ਪਈਆਂ ਛਿੜ
ਹੀਰੇ ਕਮਲੇ ਮਾਹੀ ਨੂੰ ਥਮਦੀ ਏ ।
ਕਰਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਸੁਣੈਂਦੇ ਨਾਹੀਂ
ਸੱਸੀ ਹੈਦਰ ਗਾਫਿਲ ਸਮਦੀ ਏ ।੩।
