ਹੇ-ਹੀਰੇ ਕੌਣ ਨਿਮਾਨੜੀ ਤੈਥੋਂ,
ਸਭ ਸਿਆਲੀਂ ਗੋਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਕਿਆ ਚੂਚਕਾਣੀਆਂ ਕਿਆ ਪਠਰਾਣੀਆਂ,
ਕਿਆ ਪਥਰਾਣੀਆਂ ਘੋਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਝੰਗ ਸਿਆਲਾਂ ਦੇ ਗ਼ਾਜ਼ੀਆਂ ਵਾਂਗੂੰ,
ਨੱਢੀਆਂ ਬੁੱਢੀਆਂ ਰੋਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਮਹਰਮ ਰਾਂਝਾ ਗਾਉਂਦਿਆਂ ਮੁੱਠਾ,
ਪਿੰਜਰੇ ਤੂਤੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਰੋਂਦਿਆਂ ਰੋਂਦਿਆਂ ਰੱਤ ਹੋਈਆਂ,
ਏਨ੍ਹਾਂ ਜਾਲੀਆਂ ਲਾਲ ਦੀਆਂ ਜੋਲੀਆਂ ਨੇ ।
ਦਿਲਦਾਦੀਆਂ ਤੇ ਫਰਆਦੀਆਂ ਹੈਦਰ,
ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਪੱਟੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਨੇ ।੨੭।
