ਹੇ-ਹਿਕ ਤਿਲ ਲਾਲ ਲਬਾਂ ਦਾ ਮਿੱਠਾ,
ਨੌ-ਲੱਖ ਸ਼ਕਰ ਗੰਜ ਦਾ ਈ ।
ਗਾਹਲ ਭੀ ਸ਼ਕਰ ਗਲ ਭੀ ਸ਼ਕਰ,
ਤਿਲ ਦਖ ਸ਼ਕਰ-ਗੰਜ ਦਾ ਈ ।
ਪਾਕ ਪਟਨ ਦਾ ਗੁੜ ਕੇਹਾ ਮਿੱਠਾ,
ਬਰ ਹੱਕ ਸ਼ਕਰ ਗੰਜ ਦਾ ਈ ।
ਓਥੇ ਬੂਟਾ ਕਾਨਾ ਕਮਾਦੋਂ ਮਿੱਠਾ,
ਹਰ ਕੱਖ ਸ਼ਕਰਗੰਜ ਦਾ ਈ ।
ਉਸ ਬਾਬੇ ਫ਼ਰੀਦ ਦਾ ਨਾਉਂ ਕਿਆ ਮਿੱਠਾ,
ਲੈ ਚੱਖ ਸ਼ਕਰ ਗੰਜ ਦਾ ਈ ।੨੭।
