ਹੇ-ਹੁਣ ਛੱਡ ਭੈਣਾਂ ਖੇਡ ਰਾਤ ਕਈ ਘਣੀ
ਵੇਲੜਾ ਖਵਾਬ ਖਿਆਲ ਦਾ ਈ ।
ਭੈਣਾਂ ਲਟਕੀ ਰਾਤ ਲਟਕਣ ਤਾਰੇ ਭੀ
ਲਟਕਣ ਪਾਰ ਸੰਮ੍ਹਾਲ ਦਾ ਈ ।
ਛੋਟੇ ਘਾਹ ਘੱਤਣ ਗਲਵਕੜੀ ਪਲਕਾਂ ਭੀ
ਸ਼ੋਖ ਇਸ ਲਾਲ ਦਾ ਈ ।
ਛੋੜ ਛੋੜ ਭੈਣਾਂ ਮਤਾਂ ਰੁਸ ਵੰਜੇ
ਖੌਫ ਓਸ ਅਣੋਖੜੇ ਬਾਲ ਦਾ ਈ ।
ਆਖੇ ਮਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਖੇਡ ਪਿਆਰੀ
ਸ਼ੌਕ ਨ ਮੈਂਡੇ ਵਿਸਾਲ ਦਾ ਈ ।
ਮਤਾਂ ਗਾਹਲੀਆਂ ਦੇਵੇ ਮਾਰੇ ਸਾਹਿਬ
ਇਜ਼ਤ ਬਹੁਤ ਕਮਾਲ ਦਾ ਈ ।
ਜੇ ਵਤ ਰਾਂਝਣ ਏਵੇਂ ਭਾਵੇਂ ਤਾਂ
ਉਜ਼ਰ ਕਿਆ ਹੀਰ ਸਿਆਲ ਦਾ ਈ ।
ਕਿਆ ਡਰ ਵਿਚ ਅਨ੍ਹੇੇਰ ਕੋਠੇ
ਜੇ ਉਹ ਮੁੱਖ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬਾਲਦਾ ਈ ।
ਪਰ ਹੈਦਰ ਇਨਸ਼ਾ ਅੱਲਾ ਓਥੇ
ਖਵਾਬ ਉਰੂਸ ਮਿਸਾਲ ਦਾ ਈ ।੫।
