ਜਦ ਤੂੰ ਆਇਆ ਸਾਡੇ ਵੇਹੜੇ ।
ਹਿੰਮਤ ਆਈ ਸੁਰੱਅਤ ਆਈ ।
ਇੱਜ਼ਤ ਆਈ, ਕਿਸਮਤ ਆਈ !
ਮਾਣ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਦੌਲਤ ਆਈ।
ਆਇਉਂ ਚਲਕੇ, ਕੁਦਰਤ ਆਈ ।
ਤੂੰ ਆਇਉਂ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਆਇਆ ।
ਆਈ, ਫਤਹ ਤੇ ਨੁਸਰਤ ਆਈ ।
ਕਾਂਬਾ ਛਿੜਿਆ ਕਾਇਰਤਾ ਨੂੰ
ਬੁਜ਼ਦਿਲ ਦੇ ਵਿਚ ਗ਼ੈਰਤ ਆਈ।
ਹਾਰ ਰਹੀ ਨਾ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ।
ਜਦ ਤੂੰ ਆਇਆ ਸਾਡੇ ਵੇਹੜੇ ।
ਜਦ ਤੂੰ ਆਇਆ ਸਾਡੇ ਵੇਹੜੇ ।
‘ਸੱਭੇ ਸਾਂਝੀਵਾਲ ਸਦਾਇਨ,
ਕੋਈ ਨ ਦਿੱਸੇ ਬਾਹਰਾ ਜੀਓ ।'
ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ ਦਾ ਇਹ ਦਰਸਾ ਕੇ,
ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਫ਼ਰਕ ਮਿਟਾ ਕੇ,
ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਦੇਗ਼ ਕਿਸੇ ਨੇ ।
ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾਣ ਬਣਾਈ,
ਢਾਲ ਬਣਾਈ, ਤੇਗ਼ ਕਿਸੇ ਨੇ ।
ਨਅਰਾ ਲਾਇਆ ‘ਜਾਗੋ ! ਜਾਗੋ !
ਨੁੱਕਰੇ ਲਾਉ ਸਾਰੇ ਭਾਗੋ !
ਵੰਡ ਛਕੋ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਉ,
ਸੱਭੇ ਸਾਂਝੀਵਾਲ ਸਦਾਉ ।
ਵੱਟਾਂ ਬੰਨੇ ਸਾਰੇ ਢਾਉ ।
ਊਚ ਨੀਚ ਦੇ ਭੇਦ ਮਿਟਾਉ ।
ਮਾਇਆ ਮੱਤੇ ਲਵੇ ਨਾ ਲਾਉ ।
ਮਿਲਵਰਤਣ ਨੂੰ ਹੀਰ ਬਣਾਉ ।
ਦੂਰ ਹੋਏ ਦੂਈ ਦੇ ਖੇੜੇ ।
ਜਦ ਤੂੰ ਆਇਆ ਸਾਡੇ ਵੇਹੜੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਆਇਆ ਸਾਡੇ ਵੇਹੜੇ ।
ਜਗ ਦੀ ਮਾਤਾ ਰੁਲਦੀ ਹੈਸੀ
ਜੁੱਤੀ ਦੇ ਤੁਲ ਤੁਲਦੀ ਹੈਸੀ,
ਇਕ ਕੌਡੀ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦੀ ਹੈਸੀ,
ਨਰਗਸ ਏਦਾਂ ਰੁਲਦੀ ਹੈਸੀ ।
ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਬਣਾਇਆ ।
ਫਰਸ਼ੋਂ ਚੁਕ ਕੇ ਅਰਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ।
ਹੋਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਇਕ ਤੂੰ ਕੀਤਾ ।
ਪੰਜਾਂ ਦਾ ਪਰਤਾਵਾ ਲੀਤਾ ।
ਸਫਲ ਹੋਏ ਜਦ ਪਰਤਾਵੇ ਵਿਚ
ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਪਰਧਾਨ ਬਣਾਇਆ।
ਪੰਜਾਂ ਪਾਸੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਛਕ ਕੇ,
ਪੰਜਾਂ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਬਣਾਇਆ ।
ਮੰਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਫਿਰ ਵੀ
ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਜਾਨ ਬਣਾਇਆ
ਰੱਬ ਦੇ ਬੰਦੇ ਤੂੰ ਹੀ ਆ ਕੇ,
ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨ ਬਣਾਇਆ ।
ਮੁੱਕੇ ਸਾਰੇ ਝਗੜੇ ਝੇੜੇ।
ਜਦ ਤੂੰ ਆਇਆ ਸਾਡੇ ਵੇਹੜੇ ।
