ਤੇਰੇ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ
ਹੇ ਮੇਰੇ ਕਰਤਾਰ।
ਰਿਸ਼ਵਤ ਖੋਰੀ ਭੁਖ਼-ਮਰੀ
ਦਾ ਹੈ ਗਰਮ-ਬਜ਼ਾਰ ।
ਜ਼ੋਰ ਸਮਗਲਿੰਗ ਫੜ ਗਈ
ਮਹਿੰਗਾਈ ਆਪਾਰ ।
ਚਿੱਟੇ ਚਾਨਣ ਹੋ ਰਿਹੈ
ਕਾਲਖ ਦਾ ਬਿਉਪਾਰ ।
ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਹਨ ਲੁੱਟਦੇ
ਜਨਤਾ ਦੇ ਸਰਦਾਰ।
ਫੁੱਲਾਂ ਸ਼ਕਲ ਵਟਾ ਲਈ
ਤਿੱਖੇ ਖ਼ਾਰਾਂ ਹਾਰ ।
ਇਕ ਪਾਸੇ ਹੈ ਲੀਡਰਾਂ
ਇਕ ਪਾਸੇ ਸਰਕਾਰ।
ਏਧਰ ਓਧਰ ਚੋਰ ਹਨ
ਤੇ ਜਨਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ।
ਏਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਭੈ ਭੀਤ ਹੋ
ਨਾ ਰੋਂਦੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ।
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸੀ ਪੁਛਿਆ
ਵੇਖ ਕੇ ਪੈਂਦੀ ਮਾਰ।
"ਤੈਂ ਕੀ ਦਰਦ ਨ ਆਇਆ
ਹੇ ਮੇਰੇ ਕਰਤਾਰ ?"
ਫੇਰ ਗੁਰਾਂ ਵਲ ਵੇਖਦਾ
ਇਹ ਦੁਖੀਆ ਸੰਸਾਰ।
ਤਾਂ ਜੋ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ ਉਹ
ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਦਰਬਾਰ ।
“ਜਗਤ ਜਲੰਦਾ ਰਖ ਲੈ
ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰ ।”
