ਲੋਕ ਸੁਬਾ ਹੀ ਕੰਮ ਤੇ ਤੁਰ ਜਾਂਦੇ,
ਤੇ ਸਾਮ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਪਿਸ ਆਂਦੇ,
ਟੈਨਸਨਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦੇ,
ਜੋ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹੇ-ਮੋਟੇ ਪਲ ਬਚਦੇ,
ਉਹ ਟੀ.ਵੀ., ਮੋਬਾਈਲਾਂ ਨਾਲ ਬਿਤਾਂਦੇ,
ਤੇ ਆਖਿਰ ਰੋਟੀ-ਚਾਵਲ ਖਾ ਕੇ,
ਬੰਦ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ,
ਹੁਣ ਕੋਈ ਤਾਰੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ..
ਕੋਈ ਫੈਸਨ ਦੀ ਨਦੀ 'ਚ ਨਹਾ ਰਿਹਾ,
ਕੋਈ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੇ ਫਰੈਂਡ-ਲਿਸਟ ਵਧਾ ਰਿਹਾ,
ਕੋਈ ਲੰਡੂ ਗੀਤ ਸੁਣਕੇ ਦਿਲ ਪਰਚਾਅ ਰਿਹਾ,
ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਜਰਾ ਵੀ ਵਖਤ ਨਹੀਂ,
ਹਰ ਕੋਈ ਚਕਾਚੌਂਧ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਚ ਛਾ ਰਿਹਾ,
ਹੁਣ ਕੋਈ ਤਾਰੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ..
ਜਾਂ ਤਾਂ ਕਵੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਗਰੀਬ ਵਿਚਾਰੇ,
ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਸਕ, ਦਰਦ ਦੇ ਮਾਰੇ,
ਸਿੱਧੂ' ਕੁਝ ਗਿਣੇ-ਚੁਣੇ ਲੋਕ ਹੀ,
ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਵੇਖਦੇ ਨੇ ਤਾਰੇ,
ਉਂਝ ਹੁਣ ਕੋਈ ਤਾਰੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ..
