ਹੁਸਿਆਰ ਰਹੋ ਮਨਿ ਮਾਰੇਗਾ,
ਰੂਪ ਸਰੂਪ ਬਨਾਇ ਦਿਖਾਵੈ,
ਦੇ ਦਗਾ ਕੂਏ ਡਾਰੇਗਾ ।1।ਰਹਾਉ।
ਅਨਿਕ ਰਸ ਕਸ ਭੋਗੁ ਭੁਗਾਵੈ,
ਊਚੈ ਚਾੜਿ ਪਛਾੜੇਗਾ,
ਗ੍ਰਿਹ ਬਨ ਕਹੂੰ ਟਿਕਣ ਨਾ ਦੇਵੈ,
ਲਾਗੀ ਬੇਲ ਉਖਾੜੇਗਾ ।1।
ਸੁਰ ਨਰ ਮੁਨ ਜਨੁ ਮਾਰਿ ਬਿਡਾਰੇ,
ਐਸਾ ਪੂਤ ਸੁਨਾਰੇ ਕਾ,
ਵਲੀ ਰਾਮ ਜੋ ਮਨ ਕੋ ਮਾਰੇ,
ਮਨ ਮਾਰੇ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰੇਗਾ ।2।
(ਰਾਗ ਰਾਮਕਲੀ)
