ਕੇਹੇ ਤੁਸਾਂ ਦਿਲ ਪੱਕੇ ਕੀਤੇ, ਕੇਹੇ ਤੁਸਾਂ ਚਿੱਤ ਚਾਏ
ਕਦੀ ਨਾ ਲਈ ਜੇ ਵਾਤ ਅਸਾਡੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਸੁਖ ਸੁਨੇਹਾ,
ਤੁਸਾਂ ਇਹ ਚੁੱਪ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖਿਆ, ਦੱਸੋ ਕਿਉਂ ਅਜੇਹਾ ।
ਤੁਸੀਂ ਅਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸੋ, ਅਸੀਂ ਨਾ ਚੇਤੇ ਆਏ ।
ਕੇਹੇ ਤੁਸਾਂ ਦਿਲ ਪੱਕੇ ਕੀਤੇ, ਕੇਹੇ ਤੁਸਾਂ ਚਿੱਤ ਚਾਏ ।
ਇਹ ਚੇਤਰ ਦੀਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਤੇ ਇਹ ਚਾਨਣੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ।
ਕਿੰਨੀ ਵਾਰੀ ਬਹਿ ਬਹਿ ਕੱਟੀਆਂ ਕਰ ਕਰ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ।
ਦਿਲ ਭੈੜੇ ਨੂੰ ਊਹਾ ਸੱਧਰ ਅੱਜ ਵੀ ਪਈ ਸਤਾਏ ।
ਇਹ ਮੁੜ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੂੰਡੇ, ਜਿਹੜੇ ਵਕਤ ਵਿਹਾਏ ।
ਕੇਹੇ ਤੁਸਾਂ ਦਿਲ ਪੱਕੇ ਕੀਤੇ, ਕੇਹੇ ਤੁਸਾਂ ਚਿੱਤ ਚਾਏ ।
ਕੀ ਹੁਣ ਚੋਖੇ ਪਾ ਬੈਠੇ ਓ ਅਪਣੇ ਗਲ ਵਲਾਵੇਂ ?
ਉਹ ਵਿਹਲ ਦੀਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਲੱਦੀਆਂ, ਢਲ ਗਏ ਉਹ ਪਰਛਾਵੇਂ ।
ਕਿਸ ਦੀ ਕੰਡੀ ਉੱਤੇ ਆਖ਼ਿਰ ਆਏ ਨਹੀਂ ਪਲਾਣੇ ।
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਜੰਜਾਲਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਸੀਂ ਹਾਂ ਸਾਵੇਂ ।
ਏਨਾ ਵੀ ਕੀ ਹੋਵੇ ਸੱਜਣ, ਸੱਜਣ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਏ ।
ਦੇਸ ਪਰਾਏ ਕੀ ਜਾ ਬੈਠੇ, ਬਣ ਗਏ ਆਪ ਪਰਾਏ ।
ਕੇਹੇ ਤੁਸਾਂ ਦਿਲ ਪੱਕੇ ਕੀਤੇ, ਕੇਹੇ ਤੁਸਾਂ ਚਿੱਤ ਚਾਏ
