'ਇਕਵਿੰਦਰ' ਦਰਵੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਨਾ ਪੁੱਛ ਥਹੁ-ਸਿਰਨਾਵਾਂ ।
ਉੱਡਣਹਾਰ ਪਤੰਗਾਂ ਦਾ ਕਦ ਟਿਕਦਾ ਹੈ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ?
ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੀ ਸ਼ੋਰ ਸ਼ਰਾਬਾ ਗੁੰਮ ਗਈ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ੀ,
ਰਾਤ ਪਵੇ ਤਾਂ ਬੂਹੇ ਭੰਨਣ ਅੜੀਅਲ ਤੇਜ਼-ਹਵਾਵਾਂ ।
ਉਸ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਘੁੰਮ-ਘੁਮਾ ਕੇ ਮੁੜ ਆਉਣਾ ਸੀ ਆਖ਼ਰ,
ਜਿਸ ਦੇ ਦੋਨੋਂ ਪਾਸੇ ਹੀ ਸੀ ਭੇਜਕ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ।
ਹੁੰਮਸ ਅੰਦਰ ਅਪਣਾ ਆਪਾ ਪਲ-ਪਲ ਟੁੱਟਦਾ ਜਾਵੇ,
ਯਾ ਰੱਬ ! ਹੁਣ ਤਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਛੱਡਦੇ ਠੰਡੀਆਂ-ਠਾਰ ਹਵਾਵਾਂ ।
ਉਸ ਬੰਦੇ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਲਾਵਾਰਿਸ ?
ਜਿਸ ਦੇ ਖੀਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਲਿਆ ਜੰਗਲ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ।
ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਲਵਿਆਂ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬੱਸ ! ਸ਼ੂਕ ਸੁਣਾਈ ਦੇਵੇ,
ਬੁੱਢਿਆਂ-ਬੁੱਢਿਆਂ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਵਰ੍ਹ ਰਹੀਆਂ ਘੋਰ-ਘਟਾਵਾਂ ।
'ਇਕਵਿੰਦਰ' ਤੇ ਭਾਰੂ ਹੋਇਆ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦਾ ਚੱਕਰ,
ਮੌਸਮ ਅਪਣਾ ਰੰਗ ਬਦਲਦਾ ਇਹ ਬਦਲੇ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ।
