ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਹੀ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਵਾਲ ਚਾਂਦੀ ਹੋ ਗਏ ।
ਇੰਤਹਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਸਬਰ ਦੀ ।
ਉਡੀਕ ਚੰਦਰੀ ਨੇ ਅੱਖੀਂ ਐਨਕ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ।
ਆਸ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਜੋ ਰਹੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਖ਼ਬਰ ਸੀ ।
ਜਿਉਂਦੇ ਜੀਅ ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨੂੰ , ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਰਮ ਰੱਖਦੇ ।
ਸਿਜਦੇ ਕਰਦੇ ਦੇਖੇ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਬਰ ਜੀ ।
ਕੀ ਹੋਊ ਜੇ 'ਸਰਬ' ਦੀ ਕਲਮ ਨੇ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ।
ਵੱਡੇ ਸੱਚ ਸਹਿਣੇ ਔਖੇ, ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਗਦਰ ਜੀ ।
ਅੱਲ੍ਹਾ ਕਹਿ ਏਥੇ ਮੰਦਿਰ ਟੁੱਟਦੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਹਿ ਮਸੀਤ ।
ਨਾਨਕ ਮੱਕੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਕੀਤੀ ਸਭ ਦੀ ਕਦਰ ਜੀ ।
ਨਾ ਫ਼ਕੀਰਾਂ ਰੋਟੀ ਛਕਣੀ, ਨਾ ਛਕਣਾ ਤੇਰਾ ਪਾਣੀ ।
ਰੱਜੇ ਰਜਾਏ ਤੁਰ ਚੱਲੇ, ਖਾ ਕੇ ਜ਼ਾਲਿਮ ਦਾ ਜ਼ਬਰ ਜੀ ।
ਗੋਡੇ ਤੁਰਨੋ ਰੁਕ ਗਏ, ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ ਦੇਹੀ ।
ਨਾਨਕ ਕੋਲ ਰਿੜ੍ਹਦੇ ਤੁਰ ਚੱਲੇ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਫ਼ਖ਼ਰ ਜੀ ।
