ਇਸ ਹੱਥ ਤੋਂ ਉਸ ਗਲ ਦੇ ਪੈਂਡੇ,
ਸੋਹਣੀ ਲਈ ਨੇ ਥਲ ਦੇ ਪੈਂਡੇ।
ਮੈਂ ਚਾਹਨਾਂ ਸਾਂ ਟਲ ਦੇ ਪੈਂਡੇ,
ਭੱਜ-ਭੱਜ ਪਏ ਨੇ ਰਲ਼ ਦੇ ਪੈਂਡੇ।
ਮੰਜ਼ਲ ਕੋਈ ਦੂਰ ਤੇ ਨਈਂ ਸੀ,
ਜੇ ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਛਲ ਦੇ ਪੈਂਡੇ ।
ਹੌਕੇ ਭਰ-ਭਰ ਬਰਫ਼ਾਂ ਹੋ ਗਏ,
ਕਿੰਨੇ ਸੜਦੇ ਬਲਦੇ ਪੈਂਡੇ ।
ਮੇਰੀ ਲਾਹਨਤ ਤੇ ਸੁੱਤੇ ਉੱਠੇ,
ਅੱਖਾਂ ਮਲਦੇ-ਮਲਦੇ ਪੈਂਡੇ।
ਸਾਬਰ ਸਾਂ, ਨਾ ਤਾਂ ਹੀ ਖ਼ਬਰੇ,
ਮੈਨੂੰ ਰਹੇ ਨੇ ਛਲਦੇ ਪੈਂਡੇ ।
