ਕਿਸੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਪਾਵਣ ਨੂੰ
ਭਲਾਂ ਕੋਈ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ
ਓਹ ਪਰਬਤ ਭੋਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ
ਓਹ ਰੀਝਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ।
ਲਪੇਟਾਂ ਰੇਸ਼ਮਾਂ ਅੰਦਰ
ਵੇ ਤੇਰੇ ਐਬ ਵੀ ਸੋਹਣੇ
ਜਿਓਂ ਚੰਨ ਦੇ ਦਾਗ ਧੋਵਣ ਨੂੰ
ਕਿਸੇ ਦਾ ਜੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ।
ਜੋ ਲਿੱਖਦੈ ਕਾਸ਼ਨੀ ਚਿੱਠੀਆਂ
ਹਵਾ ਦੇ ਵਰਕਿਆਂ ਉੱਤੇ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਵੀ ਨਈਂ
ਤੇ ਨਫ਼ਰਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ।
ਇਸ਼ਕ ਆਸਮਾਨ ਵਰਗਾ ਹੈ
ਜੋ ਨੀਲਾ-ਕੇਸਰੀ ਹੁੰਦੈ
ਤਵੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਸੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ।
ਹੈ ਰੇਤਾ ਵੀ ਤਾਂ ਕੱਕਾ ਹੀ
ਮਗ਼ਰ ਕੋਈ ਪੈੜ ਨਈਂ ਦਿਸਦੀ
ਅਨੋਖਾ ਸੱਪ ਹੈ, ਤੁਰਦਾ ਤਾਂ ਹੈ
ਪਰ ਲੀਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ।
ਕਿ ਬੰਬਲ ਚਾਨਣੀ ਦੇ ਹੁਣ
ਕੋਈ ਵੱਟਦਾ ਨਹੀਂ ਤੱਕਿਆ
ਤੇ ਨਿੱਤਰੇ ਨੂੰ ਚੌਰ
ਕੋਈ ਮਸਕੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਕਿਸੇ ਦਾ ਪਿਆਰ ਪਾਵਣ ਨੂੰ
ਭਲਾਂ ਕੋਈ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ
ਓਹ ਪਰਬਤ ਭੋਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ
ਓਹ ਰੀਝਾਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ।
