ਜਦ ਹਵਾਵਾਂ ਦੀ ਕੁੱਛੜ ਚੜ੍ਹੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ।
ਫੇਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਖਿੰਡੀ ਬੜੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ।
ਲ਼ੋਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗਜਰੇ ਬਣਾ ਲੈ ਗਏ,
ਵਿਹੰਦੀ ਰਹਿ ਗਈ ਖੜ੍ਹੀ ਦੀ ਖੜ੍ਹੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ।
ਸੋਚਨਾਂ ਵਾਂ ਬਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਕੇ,
ਕੀਵੇਂ ਗੁਲਦਾਨ ਅੰਦਰ ਤੜੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ।
ਤੋੜ ਸੱਕੀ ਨਾ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਜੰਜ਼ੀਰ ਨੂੰ,
ਅੰਤ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਦੀ ਸੂਲੀ ਚੜ੍ਹੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ।
ਸਾਂਭ ਰੱਖੀ 'ਮਲੂਕ' ਇਹ ਜੀਹਦੇ ਵਾਸਤੇ,
ਵੇਖ ਜਾਵੇ ਘੜੀ ਦੀ ਘੜੀ ਵਾਸ਼ਨਾ ।
