ਜਦ ਵੀ ਦਾਗ਼ ਦਿਖਾਏ ਨੇ ਸੀਨੇ ਦੇ ਇਕ ਸੌਦਾਈ ਨੇ ।
ਤੋਤੇ ਵਾਂਗਰ ਫੇਰ ਲਈਆਂ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਏਸ ਖ਼ੁਦਾਈ ਨੇ ।
ਨੈਣ ਨਿਮਾਣੇ ਰਾਤ ਦਿਨੇ ਲਹੂ ਦੇ ਅੱਥਰੂ ਰੋਂਦੇ ਨੇ,
ਪੀੜ ਅਵੱਲੀ ਜਿਹੜੇ ਦਿਨ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਇਕ ਹਰਜਾਈ ਨੇ ।
ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨੇ ਸੂਹਾ ਜੋੜਾ ਪਾਇਆ ਏ,
ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਹਾੜੇ ਪਾਏ ਨੇ ਸ਼ਹਿਨਾਈ ਨੇ ।
ਕੀਵੇਂ ਮੰਨਾ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦਾ ਸੱਜਣ ਵੀ ਦਾਰੂ ਹੁੰਦੇ ਨੇ,
ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਨਈਂ ਫ਼ਾਇਦਾ ਕੀਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਏਸ ਦਵਾਈ ਨੇ ।
ਮੇਲ-ਮਿਲਾਪ ਲਈ ਹੁਣ 'ਅਸਗ਼ਰ' ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਸਿੱਕ ਮੋਇਆ ਏ,
ਕੈਸੇ ਫੱਟ ਕਲੇਜੇ ਉੱਤੇ ਲਾਏ ਨੇ ਤਨਹਾਈ ਨੇ ।
