ਪਾਪ ਤਾਂ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ ਨੇ,
ਕਲਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਆਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ,
ਪਰ ਏਡਾ ਮਹਾਂਪਾਪ,
ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਇਆ ਨਾ ਕਦੇ ਹੋਣਾ।
ਕਿਹੜਾ ਮਹਾਂਪਾਪ ?
ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਆਪਣੇ ਜ਼ਮੀਰ ਦਾ ਕਤਲ,
ਹੈ ਕੋਈ ਏਡਾ ਮਹਾਂਪਾਪ ?
ਏਡਾ ਮਹਾਂਪਾਪ ਤਾਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਵੀ ਨਹੀਂ,
ਕਿਸੇ ਯਾਰ ਦੀ ਕੀਤੀ ਯਾਰਮਾਰ ਵੀ ਨਹੀਂ,
ਘੋਰ ਕਲਯੁੱਗ !
ਕੁਦਰਤ ਖੈਰ ਕਰੇ।
ਮਜਬੂਰੀ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਵੱਸ,
ਜ਼ਮੀਰ ਦਾ ਕਤਲ ਆਮ ਹੋ ਗਿਆ,
ਕੋਈ ਓਹਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ,
ਇਹ ਮਹਾਂਪਾਪ ਤਾਂ ਸਰੇਆਮ ਹੋ ਗਿਆ,
ਜ਼ਮੀਰ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ਮਨੁੱਖ,
ਜਾਗਦੇ ਇਨਸਾਨ' ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ,
ਸਿਰਫ਼ ਜਿੰਦਾ ਲਾਸ ਹੁੰਦੇ ਨੇ।
ਕੌਣ-ਕੌਣ ਨੇ ਜ਼ਮੀਰ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ?
ਮੈਂ ਵੀ ਹਾਂ ਕਾਤਿਲ,
ਤੂੰ ਵੀ ਏਂ ਕਾਤਿਲ,
ਉਹ ਵੀ ਏ ਕਾਤਿਲ,
ਇਹ ਵੀ ਏ ਕਾਤਿਲ,
ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਮੀਰ ਦਾ,
ਹਰ ਕੋਈ ਏ ਕਾਤਿਲ।
ਸਿੱਧੂ' ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਉਹ ਹੈ,
ਅਮੀਰਾਂ ਦਾ ਅਮੀਰ,
ਕਿ ਜਿਸਦਾ ਹਾਲੇ ਤੀਕਰ,
ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੈ ਜ਼ਮੀਰ।
