ਜੇ ਨਾ ਤੂੰ ਆਵੇਂ ਤੇ ਵਲ ਆਵਣ ਨਾ ਹੰਝੂ ਪੀਣ ਦੇ ।
ਤੂੰ ਮਿਲੇਂ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਮਿਲਦੇ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਜੀਣ ਦੇ ।
ਲੋਕ ਅਸਮਾਨਾਂ ਤੋਂ ਟਾਕੀ ਲਾਹ ਕੇ ਲਾ ਆਏ ਨੇ ਫੇਰ,
ਸਾਨੂੰ ਵਲ ਆਏ ਨਾ ਹਾਲੀ ਪਾਟੇ ਗਲਮੇ ਸੀਣ ਦੇ ।
ਦੀਨ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤਰਾਜ਼ੂ ਵਾਂਗਰਾਂ,
ਤੇਰੇ ਲੜ ਲੱਗੇ ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਹੇ ਨਾ ਦੀਨ ਦੇ ।
ਸਾਡੀ ਪੈਲੀ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਉੱਗੀ ਤੇ ਉਹ ਹੈ ਸੀ ਫ਼ਜ਼ੂਲ,
ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਬੀਜੀ ਤੇ ਗੁਣ ਲੱਭੇ ਨੇ ਸੋਇਆਬੀਨ ਦੇ ।
ਐ ਗ਼ਜ਼ਲ! ਭੁੱਲੀਂ ਨਾ'ਕੁਦਸੀ' ਜਿਹੇ ਨਿਮਾਣੇ ਯਾਰ ਨੂੰ,
ਲੈ ਰਿਹਾ ਏ ਬਦਲੇ ਗਿਣ-ਗਿਣ ਕੇ ਤੇਰੀ ਤੌਹੀਨ ਦੇ ।
