ਜੇ ਵਰਦੀ ਐਦਕੀਂ ਬਾਰਸ਼ ਤਾਂ ਜਾਂਦਾ ਬੱਦਲਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ।
ਅਸੀਂ ਬੈਠੇ ਹਾਂ ਉਂਜ ਬੰਜਰ ਤੇ ਸਾਡੇ ਟਿੱਬਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ।
ਜੁਦਾਈ ਦਰਦ ਬਣ ਕੇ ਰਚ ਗਈ ਏ ਪੂਰ ਪੂਰ ਅੰਦਰ,
ਕਿਤੇ ਹੋਵੇ ਕੋਈ ਮੌਸਮ ਅਸਾਂ ਨੂੰ ਮੌਸਮਾਂ ਦਾ ਕੀ ।
ਇਹ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਦੇ ਵਿਚ ਜਗਦੇ ਬੁਝਦੇ ਰਹਿਣਗੇ ਆਪੇ,
ਮੇਰੀ ਪਿਲਕਨ ਦੇ ਪੱਤਰ ਹੇਠ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੁਗਨੂਆਂ ਦਾ ਕੀ ।
ਮੁਸਾਫ਼ਿਰ ਨੂੰ ਤੇ ਛਾਂ ਦੇਣੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੁੰਦਾ ਏ,
ਕੋਈ ਆਵੇ ਨਾ ਆਵੇ ਪਿੱਪਲਾਂ ਦੇ ਟਹਿਣਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ।
ਮੈਂ ਉਹਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾਂ ਵਾਂ ਤੇ ਮਨਜ਼ਰ ਜਾਗ ਜਾਂਦੇ ਨੇ,
ਜੋ ਵਰ ਆਈਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਅੱਖ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੀ ।
ਮੈਂ ਸੀਨੇ ਵਿਚ ਅੰਗੀਠੀ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਤੇ ਸੌਂ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ,
ਭੜਕ ਉੱਠਣ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ।
ਕਦੇ ਤੇ ਯਾਰ 'ਸਾਕਿਬ' ਸ਼ਿਅਰ ਮੇਰੇ ਦਾਦ ਪਾਵਣਗੇ,
ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਵਣਗੇ ਇਹ ਵੇਲੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੇਲਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ।
