ਜੀਮ-ਝੜ ਮਰੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ
ਝੜ ਮਰੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਦੰਦ ਭੰਨੇ ਹੱਡ ਖੋਰੇ ਹੋਏ ਪਈ
ਪੱਟ ਪੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਖੇਰੂ ਆਣ ਲਿਬਾਸ ਵਟਾਏ ਰੰਗ ਵਟਾਏ
ਕੁੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਸਹਜ ਮੋਏ ਸਰ ਲੀਰੇ ਹੋਏ ਜੱਟੀ
ਨੋਕਾਂ ਅੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਨ ਉਹ ਕੱਜਲ ਮਿਸਵਾਕ ਨ ਮਹਿੰਦੀ
ਲੌਂਗਾਂ ਦੀਆਂ ਪੁੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਸੁਕੀ ਨਾਰ ਨ ਹੋਵੇ ਸਾਵੀ ਘੱਤ ਘੱਤ ਪਾਣੀ
ਪੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਜੇ ਰੱਜ ਖਾਉਂ ਤਾਂ ਭਾਰ ਘਨੇਰਾ ਪੇਟ ਵਿਕੇਂਦਾ
ਨੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਖੰਘ ਖੁਰਕ ਅਤੇ ਤੜਕ ਥੜਕ ਹੁਣ ਨਾਲ ਮਹੀਂ ਦੇ
ਜੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਤਾਰੇ ਗਿਣਦਿਆਂ ਰੈਣ ਵਿਹਾਣੀ
ਅੱਖੀਂ ਮੂਲ ਨ ਜੁੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਇਹ ਦਿਲ ਚਾਹੇ ਮਜਲਸ ਕੀਜੇ ਹੁਣ
ਨ ਦੇਵਣ ਕੁੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।
ਹੈਦਰ ਬੋਲਿਆ ਕਿਸੇ ਨਾ ਭਾਵੇ
ਨ ਕਰ ਗੱਲਾਂ ਲੜੀਆਂ ਝੋਕਾਂ ਝੜ ਮਰੀਆਂ ।੧੧।
