ਜੀਣ ਦਾ ਹੁਨਰ ਸਿਖਾਦੇ ਯਾਰਾ ।
ਸੁੱਤੀ ਨਬਜ਼ ਚਲਾਦੇ ਯਾਰਾ ।
ਸੁੱਤੇ ਲੇਖ ਵੀ ਜਾਗਣ ਮੇਰੇ,
ਦਿਲ ਦੀ ਝੋਲੀ ਪਾਦੇ ਯਾਰਾ ।
ਆਪਣੇ ਨਖ਼ਰੇ ਨਾਜ਼ ਦੇ ਪਾਰੋਂ,
ਉਜੜੀ ਸੇਜ ਸਜਾਦੇ ਯਾਰਾ ।
ਦਿਲ ਦੇ ਖ਼ਾਲੀ ਗਮਲੇ ਅੰਦਰ,
ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲ ਉਗਾਦੇ ਯਾਰਾ ।
ਬਹਿ ਕੇ ਨੇੜੇ ਦੋ ਘੜੀਆਂ ਤੱਕ,
ਪੂਰੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਕਰਾਦੇ ਯਾਰਾ ।
ਸੀਨੇ ਨਾਲ 'ਇਰਸ਼ਾਦ' ਨੂੰ ਲਾ ਕੇ,
ਜਿੰਦ ਦੇ ਰੋਗ ਮੁਕਾਦੇ ਯਾਰਾ ।
