ਚੇਤ੍ਰ ਚਿਤ ਉਦਾਸ ਜੋ ਨਿਤ ਹੋਇਆ,

ਫੁਟ ਆਈਆਂ ਨੀ ਹੰਝੂ ਬਹਾਰ ਜਿਵੇਂ

ਅੱਖੀਂ ਲਾਲ ਗੁਲਾਬ ਭਈਆਂ ਕਲ

ਪਿਪਣੀਆਂ ਦਿਸਨਿ ਖ਼ਾਰ ਜਿਵੇਂ

ਸਬਜ਼ ਰੰਗ ਵਜੂਦ ਜ਼ਿਮੀਨ ਪਇਆ

ਉਤੇ ਹੰਝੂ ਨੀ ਤ੍ਰੇਲ ਫੁਹਾਰ ਜਿਵੇਂ

ਚੇਤ੍ਰ ਮਾਹ ਦਾ ਝੂਲਨਾ ਦਿਲ

ਕਢ ਖੜੋਂਦਾ ਯਾਰ ਜਿਵੇਂ ।੨।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ