ਝੂਲਨਾ-6

ਸੱਯਦ ਸ਼ਾਹ ਮੁਰਾਦ

ਸੁੰਞਾ ਸਾਵਣ ਆਇ ਸੰਤਾਵਦਾ ਈ,

ਦੁਖ ਲਾਇ ਰਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਝਰੀ ਝਰੀ ।

ਕੂਕਾਂ ਵਾਂਗ ਬਬੀਹੜੇ ਪੀਆ ਪੀਆ,

ਰੋਵਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਬੱਦਲ ਮੈਂ ਘਰੀ ਘਰੀ ।

ਗਲੀ ਗਲੀ ਵੇਹੜੇ ਸਭ ਚਿਕੜ ਹੋਇਆ,

ਹੁਣ ਝਬ ਟੁਰਾਂ ਮੈਂ ਤਾਂ ਝੜੀ ਝੜੀ ।

ਸਾਵਣ ਮਾਹ ਸਈਓ ਕੋਈ ਹਾਥ ਨਾਪੇ,

ਦਰਿਆਓ ਬ੍ਰਿਹਾ ਦੇ ਖੜੀ ਖੜੀ ।੬।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਵਿਤਾਵਾਂ