ਜਿੰਦੜੀ ਦਾਅ ਤੇ ਲਾਵਾਂ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
ਉਹਨੂੰ ਮੈਂ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਸਭ ਬੁਨਿਆਦਾਂ ਵਿਚ ਏ ਮੇਰਾ ਖ਼ੂਨ,
ਓਸ ਮਕਾਨ ਨੂੰ ਢਾਵਾਂ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
ਜੁਗਨੂੰ, ਚੰਨ, ਸਿਤਾਰੇ, ਫੁਲ ਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਦਾ,
ਮੈਂ ਹੱਕਦਾਰ ਸਦਾਵਾਂ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
ਜੋ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਿਚ ਉਹਦੇ ਲਈ
ਜੱਗ ਦੇ ਤਰਲੇ ਪਾਵਾਂ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
ਆਸਾਂ ਅਤੇ ਉਮੀਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਦੀਪ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਬੁਝਾਵਾਂ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
ਖ਼ਾਸਾਂ ਦੇ ਨਾਕਾਮੀ ਦੇ ਇਸ ਮੇਲੇ ਚੋਂ,
ਖ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
ਦਿਲ ਕਮਲੇ ਦੇ ਆਖੇ ਲੱਗ ਕੇ ਕੰਧਾਂ ਨੂੰ,
ਮੈਂ ਹਮਰਾਜ਼ ਬਣਾਵਾਂ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
ਆਢਾ ਲਾ ਕੇ 'ਸ਼ਾਹਿਦ' ਅੱਥਰੇ ਵੇਲੇ ਨਾਲ,
ਆਪਣਾ ਮੁੱਲ ਘਟਾਵਾਂ ਇਹ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
