ਜਿਸਮ ਪੁਰਾਣੀ ਇਕ ਚਾਦਰ ਹੈ।
ਜਾਨ ਜਿਸਮ 'ਚੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਬ-ਦਰ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੇ ਲਿਖਣ ਸਿਖਾਇਆ ਮੈਨੂੰ,
ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਪਹਿਲਾ ਅੱਖਰ।
ਐ ਆਵਾਰਾ-ਗ਼ਰਦ ਹਵਾਏ !
ਤੇਰਾ ਘਰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਘਰ ਹੈ।
ਕਬਰਾਂ ਦੀ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਬੋਲੇ,
ਬੋਲਣ ਨਾਲੋਂ ਚੁੱਪ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਕਲ ਦਾ ਸੂਰਜ ਮੇਰਾ ਸੀ,
ਚੰਨ ਹੁਮਾ ਦਾ ਟੁੱਟਿਆ ਪਰ ਹੈ।
ਓ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਭਟਕਣ-ਹਾਰੇ,
ਤੇਰਾ ਘਰ ਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ ਹੈ।
ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਰਚਨਾ,
ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਵਰ ਹੈ।
ਰਾਤਾਂ 'ਚੋਂ ਬੇਖ਼ਾਬ ਗੁਜ਼ਰਨਾ,
ਸਾਵਨ ਰੁੱਤ ਦਾ ਖੁਸ਼ਕ ਸਫਰ ਹੈ।
ਜਿਸ ਦਾ ਹੁਨਰ ਪਸੰਦ ਨ ਆਏ,
ਦਿਲ ਵੀ ਕੈਸਾ ਕਾਰੀਗਰ ਹੈ।
