ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਡੋਈ
ਉਹ ਕਿਉਂ ਬੁਕ ਬੁਕ ਰੋਈ
ਦਰਿਆ ਡੱਕਣਾ ਪੈਣਾ
ਛੱਤ ਜੇ ਘਰ ਦੀ ਚੋਈ
ਪਿਆਸ ਵਧੇਰੀ ਕੂਕੇ
ਕਣੀ ਜੇ ਵਰ੍ਹਦੀ ਕੋਈ
ਰੂਹ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਕਰਦੀ
ਯਾਦਾਂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋਈ
ਰਖਦੇ ਕਿਉਂ ਹਮਸਾਏ
ਗੱਲ ਗੱਲ ਦੀ ਕਨਸੋਈ
ਜੀਵੇ, ਜਿਸ ਅੱਖ ਮੇਰੀ
ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਪਰੋਈ
ਕੌਣ ਗਿਆ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ
ਦੁਨੀਆ ਸੱਖਣੀ ਹੋਈ
ਮਟਕਾ ਤਿੜਕ ਨਾ ਜਾਏ
ਭਰ ਲੈ ਲੋਈ ਲੋਈ
ਲੰਘ ਕੇ ਦਰਦ ਅਜ਼ਾਬੋਂ
ਜਿੰਦੜੀ ਨਵੀਂ ਨਰੋਈ
ਚੱਕ ਚੜ੍ਹੀ ਨਾ ਜੇਕਰ
ਕਿਸ ਕੰਮ ਮਿੱਟੀ ਗੋਈ
ਡੁਬਦੇ ਚੰਨ ਦੀ 'ਕਾਸ਼ਰ'
ਆ ਕਰੀਏ ਦਿਲ ਜੋਈ
