ਜੋ ਤੂੰ ਉਹ ਤੂੰ ਹੀ

ਤੇਰਾ ਬਦਲ ਵੀ ਤੂੰ

ਤੇਰੇ ਗਰਾਂ ਦੀ ਜੋ ਜੂਹ

ਉੱਥੇ ਵਸੇ ਸੱਜਣਾ ਸਾਡੀ ਰੂਹ

ਵੇਖ ਕਿੰਝ ਖਿੜੀਆਂ ਨੇ ਕਲੀਆਂ

ਬਾਗਾਂ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਆਵਣ ਦੀ ਸੂਹ

ਕਦੇ ਹਾਸਿਆਂ ਦੀ ਕਿਲਕਾਰੀ ਫੁੱਟੇ ਨਾ

ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ ਸਾਡਾ ਮੂੰਹ

ਇਸ ਜਨਮ ਰਹਿਣਾ ਪਊ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ

ਫਿਰ ਵੀ ਨਾ ਸਮਝੇ ਕੇਹੀ ਸਾਡੀ ਰੂਹ ਏ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ