ਕਾਦਰ ਦੀ ਕੁਦਰਤ

ਹੈ ਹਕੀਮ ਹਕੀਕੀ ਹਾਕਮ, ਡੇਖ ਓਸ ਦੀ ਲੋਲਾਲੀ,

ਹਿਕਨਾਂ ਨੂੰ ਗ਼ਨੀ ਕਰੇ, ਹਿਕ ਦਰ ਦਰ ਫਿਰਨ ਸਵਾਲੀ।

ਹਿਰਨਾਂ ਲੰਗਰ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਸੁ, ਹਿਕਨਾਂ ਅੱਗ ਨਾ ਬਾਲੀ,

ਹਿਕ ਮਾਲ ਮਤਾਅ ਰਖ ਹੋਏ ਸੌਦਾਗਰ, ਹਿਕ ਵਤ ਕਰਨ ਦਲਾਲੀ।

ਹਿਕ ਬੇਗ਼ਮ ਬੇਪਰਵਾਹ ਰਹਿਣ, ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲ ਡੁਕਿਹਾਂਦੀ ਜਾਲੀ,

ਹਿਕ ਰਹਿ ਗਏ ਮੁਹਤਾਜ ਸਦਾ, ਹਿਕ ਫਿਰਦੇ ਡਮਕ ਵਹਾਲੀ।

ਹਿਕ ਪਾਣੀ ਕਾਰਨ ਫਿਰਨ ਤਸੇ, ਹਿਕ ਪੀਂਦੇ ਮਦ ਕਲਾਲੀ,

ਹਿਕਨਾਂ ਰੰਜ ਰੰਜੂਰ ਕੀਤਾ, ਹਿਕ ਫਿਰਦੇ ਮਸਤ ਮੁਵਾਲੀ।

ਹਿਕ ਦਿਲ ਨੂਰੋਂ ਰੌਸ਼ਨ ਹਿਕ ਦਿਲ, ਨਾਲ ਗੁਨਾਹ ਨਿਕਾਲੀ,

ਹਿਕ ਸੌਦਾਗਰ ਹੋਕੇ ਦੇਂਦੇ, ਹਿਕ ਦੁਨੀਆਂ ਕਰਨ ਸਮਹਾਲੀ।

ਪੜ੍ਹ ਦਰੂਦ ਰਸੂਲ ਅਲਾਹ ਤੇ, ਹੈ ਦਾਰੇਂਦਾ ਵਾਲੀ,

ਮਿਨਤੋਂ ਯਾਰ ਤਿੰਦੀ ਚਾਰੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਯਾਰੀ ਦੀ ਲੱਜ ਪਾਲੀ।

ਮਤ ਗੌਸ ਮੁਅੱਜ਼ਮ ਪੀਰ ਮੁਅੱਜ਼ਮ, ਸ਼ਾਨ ਜਲੇਂਦਾ ਹੈ ਆਲੀ,

ਹੋ ਕੁਰਬਾਨ ਤਿੰਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ, ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਮੰਜ਼ਲ ਘਾਲੀ।

ਅਕਬਰ ਸ਼ਾਹ ਕਰ ਤੌਬਾ ਤੂੰ ਭੀ, ਫੜ ਨੇਕਾਂ ਦੀ ਚਾਲੀ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ