ਕਾਫ਼-ਕਈ ਖੂਬੀਆਂ ਨੇ ਬੇਰੰਗ ਦੀਆਂ
ਇਨਹਾਂ ਲੱਖਾਂ ਕੁਨੋਂ ਹਿਕ ਰੰਗ ਭੀ ਏ ।
ਮੈਂ ਹਾਰ ਸਿੰਗਾਰੀਆਂ ਚੰਦਨਹਾਰੀਆਂ ਨੇ
ਹੱਥ ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੰਗ ਭੀ ਏ ।
ਜੰਗ ਸੰਗ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਤਿਸ਼
ਇਨਹਾਂ ਸੰਗੀਂ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਸੰਗ ਭੀ ਏ ।
ਸੀ ਓਜਰ ਝੰਗ ਬੁਲਾਇੰਦੇ ਬੇਲੇ
ਤੇ ਹਿਕ ਸਿਆਲੀਂ ਦਾ ਝੰਗ ਭੀ ਏ ।
ਜੋ ਗਲ ਗਇਆ ਦਿਲ ਜਲ ਪਇਆਂ
ਕੇਹੀ ਤ੍ਰਿਖੜੀ ਭਾਹ ਉਸ ਮੁੱਖ ਦੀ ਏ ।
ਕਿਸੇ ਨਿਗਾਹ ਤੇ ਭਾਹ ਫੜਕਦੀ
ਏਸ ਸੀਨੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਫੜਕਦੀ ਏ ।
ਓਥੇ ਜ਼ਹਰ ਭੀ ਹੈਦਰ ਸ਼ੱਕਰ ਏਹੀ
ਖੰਡ ਤੋਂ ਮਿੱਠੀ ਜੰਗ ਭੀ ਏ ।੮।
