ਕਾਫ਼-ਕੌਣ ਜੱਟੀ ਸ਼ਹਜ਼ਾਦੀਆਂ ਸੀ

ਕਾਫ਼-ਕੌਣ ਜੱਟੀ ਸ਼ਹਜ਼ਾਦੀਆਂ ਸੀ

ਤੇਰੀ ਇਕਸ ਨਿਗਾਹ ਮਾਰ ਸੁੱਟੀਆਂ ਨੇ ।

ਨੇਹੁੰ ਫੱਟੀਆਂ ਤੇ ਮੱਥੇ ਮੱਟੀਆਂ ਨੇ

ਉਹਨਾਂ ਹੱਥ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਨੇ ।

ਤੋੜੇ ਯੂਸਫ ਵਹੁਟੀਆਂ ਸਭ ਸ਼ਹਜ਼ਾਦੀਆਂ

ਉਂਗਲੀਆਂ ਚਾ ਕੱਟੀਆਂ ਨੇ ।

ਮੈਂ ਭੀ ਤਾਂ ਗਾਹਕ ਤੇਰੀ ਹੈਦਰ,

ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਦੋਵੇਂ ਅੱਟੀਆਂ ਨੇ ।੨੦।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ