ਕਾਫ਼-ਕਿਸੇ ਕੱਪਰ ਉੱਤੇ ਘੱਤੀਆਂ ਮੈਂ
ਉਸ ਖੂਬੀ ਦੇ ਦਰਿਆਉ ਵਲੇ ।
ਵਲ ਵਲ ਮਾਰੇ ਵਿੱਚ ਵਹੀਰੇ
ਠਾਹ ਠੈਂਡਾ ਭਾਰ ਵਲੇ ।
ਨਿਤ ਸਾਇਲ ਹੋਵਾਂ ਆਉ ਵਲੇ
ਆਖਦਾ ਈ ਦਿਲ ਆਉ ਵਲੇ ।
ਜੇ ਮੌਜ ਕਰਮ ਥੀਵੇ ਮੱਥੇ ਦਾ
ਵਲ ਵੰਜੇ ਕਨ ਕਦਾਉ ਵਲੇ ।
ਬੇੜਾ ਸੂਰਤ ਬੰਦਰ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਤੂੰ ਆ ਮਵਾਫ਼ਿਕ ਵਾਉ ਵਲੇ ।
ਮੈਂ ਮੱਕਾ ਵੇਖਾਂ ਮਰਵਹ ਵੇਖਾਂ
ਵੇਖਾਂ ਕੋਹ ਕਾਫ਼ ਵਲੇ ।
ਪਰ ਬੇਰੰਗ ਆਬਦਾਰ ਰੰਗੀ ਕਾ
ਪਇਉ ਹੀਰੇ ਘਾਉ ਵਲੇ ।
ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਰ-ਘੇਰਾਂ ਨਾਉ ਵੇ ਹੈਦਰ,
ਕਰਵਟ ਏਹਾ ਨਾਉ ਵਲੇ ।੧੧।
