ਕੱਚੀ ਉਮਰੇ ਸੋਚ ਅਯਾਣੀ ਉੱਲਰ ਉੱਲਰ ਜਾਵੇ
ਓਹਦੇ ਵੱਲੇ ਆਪ ਕਹਾਣੀ ਉੱਲਰ ਉੱਲਰ ਜਾਵੇ
ਸਾਂਝੀ ਕੰਧ ਤੋ ਕਿਹਦੇ ਲਈ ਏ ਗਜ਼ਰੇ ਵਾਲੀ ਬਾਂਹ
ਜੀਵੇਂ ਫੁੱਲ ਪਰੁੱਤੀ ਟਾਹਣੀ ਉੱਲਰ ਉੱਲਰ ਜਾਵੇ
ਇੰਨੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਹਿ ਨਾ ਸੱਕੇ ਖਸ਼ਬੋ ਦਾ ਵੀ ਭਾਰ
ਏਸੇ ਲਈ ਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਰਾਣੀ ਉੱਲਰ ਉੱਲਰ ਜਾਵੇ
ਪੁੱਗਣ ਵੇਲੇ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਹੱਥ ਏ ਅਪਣਾ
ਉਹਦੇ ਵੱਲੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਹਾਣੀ ਉੱਲਰ ਉੱਲਰ ਜਾਵੇ
ਲਾਡਾਂ ਪਿੱਟੇ ਦੁੱਖ ਮੇਰੇ ਵੱਲ 'ਆਤਫ਼' ਇੰਝ ਆਉਂਦੇ ਨੇ
ਨੀਵੇਂ ਪਾਸੇ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਉੱਲਰ ਉੱਲਰ ਜਾਵੇ
