ਕੱਲ੍ਹ ਟੁਰ ਗਏ ਜੇੜ੍ਹੇ
ਮੁੜ ਪਰਤ ਨਾ ਆਏ
ਅਸੀਂ ਬੂਹੇ ਨਾ ਢੋਹੇ
ਨਾ ਚਾਅ ਵਿਛਾਏ
ਇੰਜ ਛੱਡ ਉਹਨਾਂ ਜਾਣਾ
ਲਿਖਿਆ ਨਾ ਸੀ ਚੇਤੇ
ਪੁੰਨੂੰ ਟੁਰ ਜਾਣ ਏਦਾਂ
ਤੱਤੇ ਪੈਰੀਂ ਸੀ ਰੇਤੇ
ਕਿੰਜ ਚੰਨ ਨੂੰ ਸੱਦੀਏ
ਉਹਨੇ ਲਾਰੇ ਲਾਏ
ਇਹ ਕੀ ਪਰੀਤਾਂ
ਇਹ ਕੀ ਨੇ ਅੜੀਆਂ
ਇਹ ਕਿਹਨੇ ਲਿਖੀਆਂ
ਕਿਹਨੇ ਕਿਹਨੇ ਪੜ੍ਹੀਆਂ
ਬਿਰਹੋਂ ਗੀਤ ਤਾਂ ਲਿਖ ਲਏ
ਉਮਰੀਂ ਗਏ ਨਾ ਗਾਏ
ਦਰ ਬੈਠੇ ਸੁੰਨੇ
ਵਿਹੜਾ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰਦਾ
ਤੇਰੇ ਬਾਂਝੋਂ ਚੰਨੀਏ
ਸੁੰਨਾ ਘਰ ਨਾ ਜਗਦਾ
ਇਹ ਝੱਲ ਕੀ ਜ਼ਿੰਦੜੀ
ਕੇਹੇ ਲੇਖ ਲਿਖਾਏ
ਕੱਲ ਟੁਰ ਗਏ ਜੇੜ੍ਹੇ
ਮੁੜ ਪਰਤ ਨਾ ਆਏ
ਅਸੀਂ ਬੂਹੇ ਵੀ ਨਾ ਢੋਹੇ
ਨਾ ਚਾਅ ਵਿਛਾਏ
