ਧਰਮ ਕਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਲਾਹੀ,
ਖੌਰੂ ਪਾਇਆ ਕਲਯੁਗੀ ਬਾਬਿਆਂ ਨੇ।
ਕੀ ਦੱਸੀਏ ਕੀ ਕੀ ਕਰਨ ਖੇਡਾਂ,
ਪੁੱਠੇ ਛੇੜ ਲਏ ਰਾਗ ਖ਼ਰਾਬਿਆਂ ਨੇ ।
ਬਣ ਭੂਤਨੇ ਕੱਢ ਦੇਣ ਭੂਤ ਚਿੰਬੜੇ,
ਸੂਤੇ ਸਾਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਡਰਾਬਿਆਂ ਨੇ।
ਸਿੱਧੀ ਗੱਲ ਹੈ ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ,
ਬੰਦਾ ਦੱਬਿਆ ਨਿੱਤ ਦੇ ਦਾਬਿਆਂ ਨੇ ।
ਨਿੱਕੇ ਮੋਟੇ ਉਧਾਲਦੇ ਫ਼ਿਰਨ ਰੰਨਾਂ ,
ਝੁਲਾਏ ਝੰਡੇ ਵੱਡੇ ਨਵਾਬਿਆਂ ਨੇ।
ਠੱਗ ਚੋਰ ਲੁਟੇਰੇ ਵੀ ਖੜ੍ਹੇ ਵੇਖਣ,
ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜੋ ਬੇਹਿਸਾਬਿਆਂ ਨੇ
ਘੁਣ ਵਾਂਗ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਡੇਰੇ ,
ਕੈਸਾ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਲ ਹੈ ਬਾਬਿਆਂ ਨੇ
ਖਿੰਡ ਜਾਣੀ ਹੈ ਕਦੇ ਤਾਂ ਵੇਖੀਂ ਸ਼ਮੀ,
ਜੋ ਕੁੱਕੜ ਖੇਡ੍ਹ ਰਚਾਈ ਹੈ ਬਾਬਿਆਂ ਨੇ ।
