ਕਰਵਟ ਬਦਲਦੀ ਰਾਤ ਹੈ ਬੀਮਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ।
ਸੀਨੇ ਚ ਚੁਭਦਾ ਹੈ ਰਿਹਾ ਕੁਝ ਖ਼ਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਬਿਰਖ਼ਾਂ ਦੇ ਉਹਲਿਓਂ ਕਦੇ ਦਿਸਹਦਿਓਂ ਪਰ੍ਹੇ,
ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਦੇਖਦਾ ਕੁਈ ਦਿਲਦਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਰਸਤਾ, ਮੁਕਾਮ ਨਾ ਦਿਸ਼ਾ ਔਂਦੀ ਕਿਤੇ ਨਜ਼ਰ,
ਇਹ ਕੌਣ ਅੱਗੇ ਆ ਖੜਾ ਦੀਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਬੱਕੀ ਵੀ ਕੋਲ ਹੋਏਗੀ, ਭੱਥਾ ਵੀ, ਤੀਰ ਵੀ,
ਹੋਊ ਉਦੈ ਸੂਰਜ ਕਦੀ ਤਾਂ ‘ਯਾਰ’ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਬਾਜ਼ ਘੇਰ ਕੇ ਮਾਰਨਗੇ ਥਾਂ-ਕੁਥਾਂ,
ਉਡਣਾ ਵੀ ਹੈ ਜੇ ਉੱਡ ਐਪਰ ਡਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ ਭੇਦਾਂ-ਭਰੀ ਮੈਂ ਹੀ ਨਾ ਸਮਝਿਆ,
ਜਦ ਵੀ ਵਰ੍ਹੀ ਤਾਂ ਹੈ ਵਰ੍ਹੀ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ।
